Юбилейная выставка Марии Исаёнок представляет ретроспективу творчества и посвящается родителям Марии.
Начало: 29 октября 2019 в 10:00 Окончание: 26 ноября 2019 в 22:00
Место проведения: Художественная галерея "Артель" Адрес: Минск, пр. Независимости, 58/1-6, Художественная галерея "Артель"
Категории: ВыставкиЮбилейная выставка Марии Исаёнок представляет ретроспективу творчества и посвящается родителям Марии.
На выставке представлены как работы, которые особенно ценятся зрителями и коллекционерами, так и работы, которые Мария впервые показывает широкой публике, будто вынося на суд свои эксперименты. Тем интереснее становится процесс созерцания миров Марии Исаёнок, разных порой до неузнаваемости.
Стоимость посещения - чашка кофе
"Мая выстава прысвячаецца маім родным, маей мамачцы Паўленка Вольге Елісееўне і бацьку Паўленка Івану Абрамавічу, якім споўнілась б у гэтым годзе 100 год. Сціплым людзям, якія ўсе жыцце працавалі на зямлі. Пабудавалі дом, вырасцілі дзяцей. Мама працавала ў школцы, якую будавалі ўсей вескай. Была яе дырэктарам. Назва гэтай вескі Кісялі, што на Віцебшчыне.
Прыгожыя мясціны, азерны край. Водар суніц, грыбоў, траў, азернай вады. Летам мама заўседы з лесу прыносіла букеты лясных зелак, кветак. І яны заўседы стаялі ў нас на стале. Напэўна пагэтаму мне заўседы хацелася пісаць кветкі і дом і стол, круглы стол,які збірае сям’ю. Мама захавала ў душы гэтую прыгажосць на ўсе жыцце. Жыцце ў весцы не дазволіла ей займацца, чым хацелася. Дзеці, хатняя гаспадарка, школа. Усе як і ў усіх . Потым, калі яна жыла ў нас у Мінску, прышла і свабода дзеяння.
Яна днямі пляла свае карункі. Раскладвала па колерам. Сшывала. Рабіла для нас выстаўкі. Калі мы прыходзілі з майстэрні, ўсе было заслана прыгожымі ўзорамі. І гэта было шчасце. В 2010 годзе па парадзе Надзеі Міхайлаўне Усавай мы зрабілі выстаўку ў музеі ў Раўбічах. Нажаль яна гэтага ўжо не ўбачыла. Былі вельмі цеплыя водгукі.
Мой бацька, чалавек, які прайшоў вайну. Потым працаваў на трактары ў калгасе. Восенню ў нас на палову хаты ляжала збожжа. Плата за год. Гэтым кармілі свіней і пяклі ў печцы хлеб. А яшчэ я з ўдзячнасцю ўспамінаю шапку з вішнямі, якую тата прыносіў з адзічалых садоў на пакінутых хутарах. З 5 па 8 клас я жыла ў Віцебску ў бабушкі Надзеі Сцяпанаўны.
Хадзіла маляваць у кружок у Дом піянераў. У 1964 годзе паступіла ў мастацкае вучылішча імя Глебава. Уступіла у саюз мастакоў. Маміны працы, такія гарманічныя, такія яркія, ў адметным народным стыле назаўседы пауплывала на маю творчасть. Я ей за гэта вельмі удзячна"
Марыя Iсаёнак